Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014

"Θα πάρετε έναν κουραμπιέν"; *


Γιορτινές μέρες, με κέφια, που έχω ακόμη κι όταν δεν έχω, πραγματικά ευχαριστώ τα γονίδιά μου για αυτό, για την αισιόδοξη θετική ματιά ακόμη και στα πιο δύσκολα.

Κάποιοι λένε ζω στον μικρόκοσμό μου, μα ναι και τον φτιάχνω όπως θέλω εγώ κι αν τους βάλω κι αυτούς εκεί μια χαρά περνάνε!


Και επειδή η ζωή είναι μικρή, δύσκολη μα και ζαχαρένια αν το θελήσεις, πάμε να την ραντίσουμε με ζάχαρη:



 Θα χρειαστείς:

  • 600 γραμμ. αμύγδαλα με τη φλούδα, χοντροκομμένα 
  • 600 γραμμ. βούτυρο γάλακτος 
  • 2 κρόκους αυγών 
  • 200 γραμμ. άχνη ζάχαρη 
  • 900 γραμμ.  αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο 
  • 1/2 φλ κονιάκ
  • άχνη για το πασπάλισμα
Χτυπάς το βούτυρο στο μίξερ για αρκετή ώρα μέχρι να ασπρίσει. Προσθέτεις την άχνη και συνεχίζεις το χτύπημα για 7΄-8΄. Ρίχνεις έναν έναν τους κρόκους, προσθέτεις το κονιάκ, τα αμύγδαλα και λίγο λίγο το αλεύρι. Η ζύμη πρέπει να είναι αφράτη και μαλακή. Πλάθεις τους κουραμπιέδες σε ό,τι σχήμα θέλεις. Τους βάζεις σε λαμαρίνες και ψήνεις για περίπου 25΄ στους 180°C. Όπως τους βγάζεις καυτούς, τους  ραντίζεις με ροδόνερο, για να κολλήσει η άχνη πάνω τους, με απαλές κινήσεις, γιατί είναι αφράτοι και μπορεί να σπάσουν!

Βάλτους σε πιατέλες και κεράσου, πρώτα εσύ και μετά μοίρασέ τους, τράταρε φίλους και γνωστούς:

Και μαζί βάλε ένα ποτήρι Μοσχάτο Ρίου του Παρπαρούση και θα νιώσεις την γλύκα του κουραμπιέ να απογειώνει τη σοφιστικέ και δαντελένια προσωπιότητα του κρασιού!
  • Σύμφωνα με στοιχεία που συνέλεξε ο Δημήτρης Σταθακόπουλος, δρ. κοινωνιολογίας της Ιστορίας, Παντείου πανεπιστημίου, μουσικολόγος και δικηγόρος η ρίζα είναι:Ηονομασία μπισκότο καθιερώθηκε τον Mεσαίωνα, ετυμολογικά προερχόμενη από το λατινογενές bis-cuit, που σημαίνει ψημένο δυο φορές ( στα αρχαία ελληνικά λεγόταν δί-πυρον ) , ως τεχνική ψησίματος για να μην «χαλάει» εύκολα ο άρτος, κυρίως των στρατιωτών και των ναυτικών . Στα σύγχρονα Ιταλικά η λέξη είναι biscotto. ( To cookies έχει Φλαμανδική/ Ολλανδική προέλευση που πέρασε στην αγγλική γλώσσα ) . Το λατινικό bis-cuit διαδόθηκε μέσω των Βενετών εμπόρων και στην Ασία , όπου καθιερώθηκε ως παραφθορά της λατινικής λέξης,  σε biya/biye   , οπότε συνδέθηκε με το δικό τους Qura /Kuru ( ξηρό ) και έδωσε τη νέα μικτή  ( λατινοΑνατολίτικη ) λέξη Qurabiya/ Kurabiye, η οποία με αντιδάνεια ξαναγύρισε στη δύση και ελληνοποιημένη πλέον έδωσε το Κουραμπιές με την έννοια του ξηρού μπισκότου που διανθίστηκε και με καρύδια, αμύγδαλα, ζάχαρη άχνη.
     
*Η παλαιότερη αναφορά στη λέξη κουραμπιέ, είναι από το διήγημα του Εμμ. Ροΐδη «Ιστορία μιας γάτας», όπου ο συγγραφέας αναπολεί την παιδική του ηλικία και λέει ότι Όταν μ’ εκούραζεν η ανάγνωσις ή μάλλον η έντασις της συγκινήσεως, συνεπαίζαμεν με την Σεμίραν ή εμοιράζαμεν αδελφικώς κουραμπιέν, τσουρέκι, χριστόψωμον ή άλλο φιλοδώρημα της καλής μου κηδεμόνος.

Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2014

Η μαγεία δεν είναι μακριά!

Ναι… Τελικά είναι πολύ πιο κοντά από όσο φανταζόμουνα και σίγουρα η «περιπλάνηση» αυτή θα μου μείνει αξέχαστη!

Πριν από λίγες ημέρες βρέθηκα στη Δράμα…
 
Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν αυτό το κομμάτι της Β. Ελλάδας και –πρέπει να το παραδεχτώ- ήταν λάθος μου, που δεν είχα πάει μέχρι τώρα!

Καλεσμένη στην εκδήλωση που οργάνωσαν τα οινοποιεία, ο Δήμος Δράμας και η Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας, Θράκης, απόλαυσα (μαζί με άλλους εξαιρετικούς καλεσμένους) ένα τριήμερο από τις 24 έως τις 26 Οκτωβρίου γεμάτο γεύσεις, αρώματα, μυρωδιές που πέρασαν μέσα από τα μονοπάτια του κρασιού και του Διονύσου…
 
Ιερός Ναός Διονύσου
Η Δραμοινογνωσία 2014, το οινικό και γευστικό ταξίδι στη Δράμα  περιλάμβανε θεματικό εργαστήρι με τίτλο «Η Δράμα ως οινικός - γαστρονομικός, τουριστικός προορισμός», επισκέψεις στα επτά, οινοποιεία του νομού, εκδηλώσεις γευσιγνωσίας, οινογνωσίας και πολιτισμού αλλά και συζητήσεις με υπέροχους ανθρώπους που σίγουρα με έκαναν «σοφότερη»...
 
Chateau Nico Lazaridi
Με σχέδιο, με σκέψη και με στόχο να «ενωθούν» τα τοπικά προϊόντα με την παράδοση και την εμπειρία η… περιπλάνηση αυτή με έπεισε ότι η πόλη της Δράμας δικαιούται και πρέπει να γίνει οινικός και γαστρονομικός προορισμός αναδεικνύοντας τον γευστικό πλούτο της περιοχής, τις μαγειρικές και την ελληνική φιλοξενία.
 
Κτήμα Γέννημα Ψυχής

Άφησα τελευταίο, το σημαντικότερο κομμάτι του ταξιδιού αυτού: Το κρασί…

Τα οινοποιεία της Δράμας είναι πραγματικά στολίδια! Επιβλητικά, άρτια δομημένα με εξαιρετικούς επιστήμονες και υπέροχους ανθρώπους μπροστά και πίσω από την παραγωγή.
Κτήμα Τέχνη Οίνου

Γευτήκαμε μοναδικά κρασιά, απολαύσαμε πλούσια δείπνα που επιμελήθηκαν οι οικογένειες των οινοποιών (στις περισσότερες των περιπτώσεων), ακούσαμε ιστορίες και μάθαμε μικρά οινικά μυστικά… Περιηγηθήκαμε στον αρχαιολογικό χώρο του Ιερού Ναού του Διονύσου στην Καλή Βρύση, μυρίσαμε την πόλη και η αλήθεια είναι ότι μαγευτήκαμε! 

 
Κτήμα Οινογένεσις
Θα μπορούσα να σας μιλάω μέρες για τις πατάτες, τα πισία, τις πίτες, τα αλλαντικά, τα μανιτάρια, τα φασόλια, τα φουντούκια, τα ντολμαδάκια και φυσικά τα κρασιά!
Στη Δράμα μπορείς να μεθύσεις και να ερωτευτείς!
Με τα κρασιά, με τα αποστάγματα, με το νερό με τον αέρα αλλά κυρίως με τους ανθρώπους!
 
Κτήμα Μιχαηλίδη

Έφυγα «γεμάτη»… Γεμάτη εικόνες, γεύσεις και ελπίδα πως -γιατί όχι- η Δράμα θα μπορούσε να γίνει η Τοσκάνη της Μακεδονίας! 
Vivere la Drama!
 
Κτήμα Κώστα Λαζαρίδη
Ναι… Τελικά είναι η φιλόξενη Δράμα πολύ πιο κοντά από όσο φανταζόμουνα και σίγουρα η «περιπλάνηση» αυτή θα μου μείνει αξέχαστη!


 
Κτήμα Παυλίδη

Τα Οινοποεία που μας φιλοξένησαν ήταν :









Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Ρυζόγαλο, μνήμη και γεύση "γιαγιάς"!

Το ξέρεις πως η γεύση είναι μνήμη, αίσθηση ίσως πιο δυνατή από όλες τις άλλες…

Θυμάμαι λοιπόν το πάνω ράφι του ψυγείου, μπολάκια με ρυζόγαλο, κρέμες αραβοσίτου, βανίλια, και ζελέ, αυτό το κάτι που ήθελες να γλυκαθείς, τότε που τα γλυκά δεν ήταν χιλιάδες και οι γκουρμέ επιλογές περιορισμένες.
Η φαντασία όμως μεγάλη και με μικρά πενιχρά υλικά, οι γιαγιάδες μας μεγαλουργούσαν!
Πως και πως περίμενα το ρυζόγαλο της γιαγιάς, πως και πως να ρίξω κανέλα και να φάω και ένα επιπλέον στα κρυφά!


Απλή συνταγή, νόστιμη, με υλικά που έχεις στο σπίτι, λίγη υπομονή, καλό ανακάτεμα και έτοιμο το γλυκάκι!

Θα χρειαστείς:


4 κουταλιές της σούπας ρύζι γλασέ
1 κούπα τσαγιού νερό
4 κούπες γάλα πλήρες
½ κούπα ζάχαρη
2 κ.σ. κορν φλάουρ
Βανίλια
Κανέλα

Πλένεις το ρύζι και το βράζεις με το νερό για 10 λεπτά.
Ρίχνεις τις 3½ κούπες γάλα στο ρύζι και το αφήνεις να σιγοβράσει για 15 λεπτά ανακατεύοντας συχνά.
Ρίχνεις τη ζάχαρη στο ρύζι.
Διαλύεις το κορν φλάουρ με το υπόλοιπο γάλα και το ρίχνεις στην κατσαρόλα.
Βράζεις το ρυζόγαλο για ακόμη 10-15 λεπτά ανακατεύοντας συνέχεια μέχρι να πήξει.
Τραβάς την κατσαρόλα από τη φωτιά ρίχνεις τη βανίλια και ανακατεύεις για λίγο.
Σερβίρεις σε 5-6 μπολ και το πασπαλίζεις με κανέλα.

Μαζί με τη βανίλια έριξα και 2 κόκκους μαστίχα χτυπημένους για να διαλυθούν καλύτερα με μια κουταλιά ζάχαρη.

Και που είσαι... καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!







Τρίτη, 1 Απριλίου 2014

Γευστική Δοκιμή “ Γιορτής”

Καλημέρες καλησπέρες και καλό ανοιξιάτικο, πασχαλινό μήνα!

Όσοι με ξέρετε και με διαβάζετε ή με “ακολουθείτε” ξέρετε τη “σχέση” μου και την αγάπη μου για τη Μυρσίνη Λαμπράκη, εκτός από μια ταλαντούχα δημιουργό, που αγαπά την πρώτη ύλη και φροντίζει το κάθε πιάτο της σα μικρό παιδί είναι και ένας τρυφερός, ιδιαίτερος και γλυκός άνθρωπος.

Την προηγούμενη εβδομάδα λοιπόν είχα τη χαρά να παρευρεθώ σε ένα κάλεσμα “Γιορτής” και γευστικής δοκιμής στο εστιατόριο “Γιορτή” στο Χαιδάρι. Το εστιατόριο  είναι κρυμμένο μέσα στο δάσος, στο πλάι του Βοτανικού Κήπου στο Χαϊδάρι και ο εσωτερικός χώρος μοιάζει σαν ένα ζεστό και προσεγμένο “σπιτικό”.

Το δείπνο ήταν πραγματικά γαστρονομική εμπειρία, με οικοδέσποινα την Λίτσα Χάλαρη που φρόντισε να μας καλωσορίσει αλλά και να συνδυάσει εξαιρετικά τα πιάτα που δοκιμάσαμε με το κρασί.

Έθιμα και παράδοση προσεγγίστηκαν με έναν μοναδικό τρόπο, η Μυρσίνη μαζί με την έμπειρη σεφ, Δήμητρα Βάλλα, δημιούργησαν και σέρβιραν, πιάτα ιδιαίτερα και συναρπαστικά.

Ταραμοσαλάτα με άσπρο ταραμά και τραγανές κριθαρομπουκιές, κρητική μαραθόπιτα με σάλτσα ελιάς, σαλάτα με βρούβες μαζεμένες από τον κήπο με τα χέρια της Μυρσίνης και της Δήμητρας με μαριναρισμένο γαύρο και κουλούρι Θεσσαλονίκης, λουκουμάδες με άγρια χόρτα, μυρώνια και καυκαλήθρες, συνοδευμένα με καπνιστή πάπρικα και σάλτσα γιαουρτιού, μπέρκερ σολωμού με τηγανιτες πατάτες, πολίτικες γαρίδες σαγανάκι με νηστίσιμη φέτα, μελωμένο χταπόδι με πουρέ αμύριστου σκόρδου και σάλτσα μανταρινιού, σουτζουκάκια τόνου με πιτάκια, καλαμαράκια τηγανητά με κρεμμύδια και κρίταμο, ψαρονέφρι γεμιστό με χαλούμι και λιαστή ντομάτα, σαλάτα λάχανο καρότο, με κουκουνάρια σταφίδες ρόδι, δυόσμο και σάλτσα περγαμόντο αλλά καραβίδες με μια καταπληκτική μους ,ήταν τα πιάτα που δοκιμάσαμε συνδυασμένα εξαιρετικά με τα κρασιά που διάλεξε η Λίτσα Χαλαρη.


Για το κλείσιμο είχαν διαλέξει,  μωσαϊκό με μπισκότα και νηστίσιμη γκανάς, καρυδόπιτα με σάλτσα καραμέλας, μπακλαβά απίστευτο, με ελαιόλαδο, μέλι, καρύδια και σύκα μουσκεμένα σε γλυκό Σαμιώτικο κρασί,  τζιζ κέικ με κατίκι Δομοκού, αρωματισμένο με μοσχολέμονο και συνοδευμένο από χειροποίητα γλυκά του κουταλιού,  μαζί με γλυκά κρασιά και αποστάγματα αλλά και καφέ στη χόβολη μετατρέποντας την “νηστεία” σει γαστρονομική εμπειρία!

Θα ξαναπάω, για τον ξυλόφουρνο, τη φιλοξενία, το ζεστό χώρο και κυρίως γιατί με τέτοια πιάτα μπορώ να νηστεύω όλο το χρόνο.


Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

Κουσκούς με ντομάτα, ρίγανη και παλαιωμένο κασέρι

Καιρό έχουμε να τα πούμε από δω, πολλά τα δρώμενα, χρόνος περίπου ελάχιστος, αλλά σας σκέφτομαι και σας “παρακολουθώ”.  Η καθημερινότητα δύσκολη, πολλές φορές κακή μα η ματιά αισιόδοξη, σταθερά, τρόπος ζωής, πολλά χρόνια τώρα. Κάπως κάπου τη βρίσκω τη θετική πλευρά, πιάνομαι από κει και συνεχίζω, δεν γίνεται αλλιώς, τα μίζερα δεν μου πάνε στη ζωή χαμογελάω και πολλές φορές μου το ανταποδίδει.  Με χαμόγελο λοιπόν Κυριακάτικο απόγευμα σε αγαπημένο προορισμό, ένα γλυκό κουσκουσάκι που έγινε γεύμα… 




Για 4 άτομα αν και εμείς το φάγαμε 2 θα χρειαστείς:


  • 1 1/2  φλιτζάνι ντομάτα χυμό
  • 2 φλιτζάνια ζωμό κοτόπουλο
  • κλωναράκια φρέσκια ρίγανη
  • κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, συν λίγο ακόμη για το σερβίρισμα 
  • 1 φλιτζάνι ισραηλινό κουσκούς έβαλα ελληνικό παραδοσιακό Θεσσαλονίκης αυτό του ΑΒ
  • 1 σκελίδα σκόρδο, ψιλοκομμένη 
  • 60  γραμμάρια παλαιωμένο κασέρι Ξάνθης


Βάλτε την ντομάτα το ζωμό κοτόπουλου και ένα κλαδάκι ρίγανη σε ένα μέτριο τηγάνι και αφήστε το να σιγοβράσει. Εν τω μεταξύ, ζεσταίνετε το ελαιόλαδο σε ξεχωριστό σκεύος σε μέτρια φωτιά. Προσθέστε κουσκούς και το σκόρδο και σοτάρετε , ανακατεύοντας,  περίπου για 1 λεπτό. Προσθέτουμε την υπόλοιπη ρίγανη και περίπου το ένα τρίτο του ζωμού. Σιγοβράστε κουσκούς στο ζωμό, ανακατεύοντας κατά διαστήματα για να μην κολλήσει κ;ι μέχρι το υγρό να έχει σχεδόν εξατμιστεί πλήρως. Επαναλάβετε δύο φορές με περισσότερο ζωμό μέχρι  τοωκουσκούς να μαλακώσει, περίπου 12 λεπτά συνολικά. Αφαιρέστε τα κλωναράκια ρίγανη.  Ρίξτε το κασέρι πριν το σερβίρισμα και ραντίστε με ελαιόλαδο.
Το κασέρι της Ξάνθης λιώνει αφήνοντας το γλυκό, βουτυράτο άρωμα του σωστά ωριμασμένου τυριού και χυλώνει απίστευτα το κουσκούς.

Του πάει και λίγο λεμόνι… και από δίπλα ένα κρασί για να το αναδείξει Κτήμα Λίγας 2008 Βοροινό, Ξινόμαυρο 70 % και Merlot 30%


Σας φιλώ γλυκά

Δευτέρα, 16 Δεκεμβρίου 2013

Είναι ώρα για κρασί, πάμε Οκτάνα;




“Οκτάνα θα πη παντού και πάντα εν ηδονή ζωή.                                                     
 Οκτάνα θα πη αγάπη.                                                                                                 
 Οκτάνα θα πη παντού και πάντα καλωσύνη.”                                                          
 Ανδρέας Εμπειρίκος

Οκτάνα  για μένα είναι αγάπη...
                                                                                                 

Την αγάπη μου για το κρασί την ξέρετε και μέρες που είναι όλοι έχουμε τη διάθεση να βγούμε να δοκιμάσουμε, να δούμε φίλους και να περάσουμε λίγο όμορφα.
Στις οινικές μου αναζητήσεις με συντροφιά φίλες και συνεργάτες ανακαλύψαμε την Οκτάνα.  Την ξέραμε και πριν σαν κάβα με εξαιρετικές επιλογές του ελληνικού αμπελώνα αλλά τώρα μας ζέστανε και μας καλοδέχτηκε σαν ένα ιδιαίτερο wine bar.
Με την υπογραφή της Στροφιλιάς και με την ενεργή συμμετοχή της νέας γενιάς μετόχων της οινοποιητικής εταιρείας Κατώγι και Στροφιλιά Α.Ε., η Οκτάνα είναι ένα  wine bar προσιτό, καλαίσθητο, ζωντανό, μοντέρνο, με πολύ καλό σέρβις και επιλογές από τον ελληνικό αμπελώνα που θα ικανοποιήσουν όλα τα γούστα.
Τα κρασιά που σερβίρονται σε ποτήρι ξεπερνούν τις δεκαπέντε ετικέτες, ξεκινώντας από τα ομώνυμα κρασιά Οκτάνα, τα οποία αποτελούν καθημερινές, πολύ οικονομικές προτάσεις και φτάνοντας σε πιο εκλεκτές γεύσεις. Διακρίνονται ανάλογα με το στιλ τους σε “αρωματικά και απαλά” , “ζωηρά και πικάντικα”, “παλαιωμένα και πληθωρικά”. 
Οι οινικές επιλογές συνοδεύονται από εδέσματα, βασισμένα σε προϊόντα της ελληνικής γης, τα οποία έχει επιμεληθεί ο σεφ Αλέξανδρος Καρδάσης. Πιάτα όπως φάβα Σαντορίνης, κανελόνι με τόνο Αλοννήσου και χούμους με σύγκλινο Μάνης πλαισιώνουν και αναδεικνύουν με ξεχωριστό τρόπο τα κρασιά. 



Οιετικέτες που σερβίρονται σε ποτήρι καθώς και τα εδέσματα του μενού θα ανανεώνονται κάθε μήνα ακολουθώντας μια θεματική ενότητα. Η αρχή γίνεται με τα «Γιορτινά Κρασιά» για το νέο ξεκίνημα της Οκτάνα και την έναρξη της εορταστικής περιόδου. ‘Έτσι οτον  Δεκέμβριο θα διατίθενται σε ποτήρι και σε εξαιρετική τιμή κρασιά που αποτελούν «στολίδια» του ελληνικού αμπελώνα. Τις επιλογές των κρασιών και τις θεματικές ενότητες επιμελείται η οινοχόος Μαρία Δήμου. Παράλληλα με τα κρασιά στα ράφια της Οκτάνα, υπάρχουν φρέσκες μπίρες και ιδιαίτερα αποστάγματα που μπορεί κανείς να απολαύσει in situ ή να προμηθευτεί για το σπίτι. Άλλωστε η Οκτάνα ήταν και συνεχίζει να αποτελεί την κάβα της γειτονιάς.
Η Οκτάνα βρίσκεται στην Πλατεία Βαρνάβα 9, στο Παγκράτι και λειτουργεί καθημερινά εκτός Δευτέρας, από το πρωί ως αργά το βράδυ.

Τηλ: 2107014630



Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Comfort food, Παστίτσιο της μαμάς! «Che pasticcio!»


Πόσες Κυριακές να θυμηθώ , με το παστίτσιο της μαμάς ή της αδερφής μου, να μοσχοβολάει το σπίτι και να περιμένουμε πότε θα ανοίξει ο φούρνος να βγει το πολυπόθητο πυρέξ…. αμέτρητες....
Μνήμες από Κυριακάτικα τραπέζια ξυπνάει τούτο το φαγάκι, με τα λινά στρωμένα, τις μυρωδιές να σε ξεμυαλίζουν, τα χρώματα, οι γεύσεις, οι μουσικές και οι γλυκές κουβέντες να σου γεμίζουν τη μέρα και να σου γαληνεύουν τη ψυχή.
Ξεχαστήκαμε με τις έννοιες και τις δουλειές και αφήσαμε στην άκρη τα βασικά, τα απλά τα καθημερινά.  Σταματήσαμε να τρώμε στο τραπέζι κι αυτό δε μ αρέσει, ασχοληθήκαμε με τα γκουρμέ, τα επιτηδευμένα και ξεχάσαμε να ζούμε….
Στρώστε λοιπόν τα λινά, βάλτε το καλό σερβίτσιο….. τα καλά δεν είναι για τους "ξένους" για μας είναι, έλεγε η γιαγιάκα μου, βάλτε τα κρυστάλλινα ποτήρια ανοίξτε ένα μπουκάλι κρασί και μαζέψτε τους γύρω από το τραπέζι, φίλους και οικογένεια.

Υλικά για 8 άτομα ή για ένα πυρέξ  30x25
Για τον κιμά
  • 600 γρ. κιμάς, μοσχαρίσιος
  • 1/3 φλ. έ.π. ελαιόλαδο
  • 1 ξερό κρεμμύδι, μεγάλο, ψιλοκομμένο
  • 3 ώριμες ντομάτες, ψιλοκομμένες ή 400 γρ. ντοματάκια κονκασέ
  • ½  κ.σ. πελτέ
  • 1 κ.κ. ζάχαρη (προαιρετικά)
  • 2 σκελίδες σκόρδου, καθαρισμένες
  • ½ κ.κ. μπαχάρι,
  • ½ κ.κ. μοσχοκάρυδο, σε σκόνη
  • ½ κανέλα, σε σκόνη ή 1 ξυλάκι κανέλα (αν δεν σας αρέσει η κανέλα την αφαιρείτε)
  • αλάτι

Για την μπεσαμέλ
  • 100 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
  • 100 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
  • 1 λίτρο φρέσκο γάλα, χλιαρό
  • πιπέρι και μοσχοκάρυδο, φρεσκοτριμμένα
  • 1 φλ. κεφαλογραβιέρα Αμφιλοχίας, τριμμένη + 2 φλ. για την επιφάνεια

Για τα μακαρόνια
  • 1 πακέτο χοντρά μακαρόνια για παστίτσιο, Νο 2 ή Νο 3
  • 1 αβγό και 1 ασπράδι, ελαφρώς χτυπημένα
  • 2-3 κ.σ. έ.π. ελαιόλαδο

Εκτέλεση

Κιμάς: Σε μια κατσαρόλα ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο, σοτάρουμε το κρεμμύδι μέχρι να μαραθεί και προσθέτουμε τον κιμά, ανακατεύοντας με μια ξύλινη κουτάλα για να μην σβολιάσει. Οταν ο κιμάς αλλάξει χρώμα, προσθέτουμε την ντομάτα, τον πελτέ, τη ζάχαρη, τις σκελίδες του σκόρδου, τα μπαχαρικά, σκεπάζουμε την κατσαρόλα και αφήνουμε τον κιμά να σιγοβράσει για περίπου 45 λεπτά. Αν χρειαστεί προσθέτουμε λίγο χλιαρό νερό, όμως στο τέλος η σάλτσα του κιμά θα πρέπει να μην έχει πολλά υγρά. Αποσύρουμε από τη φωτιά, αφαιρούμε τις σκελίδες του σκόρδου και το ξυλάκι της κανέλας και τον αφήνουμε στην άκρη.
Μπεσαμέλ: Τοποθετούμε μια κατσαρόλα σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά και λιώνουμε το βούτυρο. Προσθέτουμε το αλεύρι και ανακατεύουμε με το σύρμα γρήγορα για να διαλυθεί και να μην κολλήσει.  Ρίχνουμε σταδιακά το γάλα ανακατεύοντας συνεχώς.
Αποσύρουμε την κατσαρόλα από την φωτιά,  και συνεχίζουμε το ανακάτεμα. Κατόπιν ρίχνουμε το τυρί και ομογενοποιούμε. Προσθέτουμε το μοσχοκάρυδο, αλάτι και πιπέρι (με μέτρο διότι το τυρί είναι πικάντικο) και διατηρούμε τη μπεσαμέλ ζεστή μέχρι να την χρησιμοποιήσουμε. Σκεπάζουμε την κατσαρόλα με μια νοτισμένη πετσέτα για να μην κάνει κρούστα η μπεσαμέλ.
Μακαρόνια: Ετοιμάζουμε τα μακαρόνια σύμφωνα με τις οδηγίες του πακέτου. Τα σουρώνουμε, τα ξαναρίχνουμε στην κατσαρόλα, τα περιχύνουμε με  το ελαιόλαδο  και το αυγό και αναμειγνύουμε καλά.
Σύνθεση: Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180οC. Στρώνουμε τα μισά μακαρόνια στο πυρέξ και τα πασπαλίζουμε με το 1/3 του τυριού. Απλώνουμε ομοιόμορφα τον κιμά, πασπαλίζουμε με το 1/3 του τυριού και στρώνουμε τα υπόλοιπα μακαρόνια. Τέλος σκεπάζουμε ομοιόμορφα με την μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε την επιφάνεια με το υπόλοιπο τυρί. Ψήνουμε για 45-60 λεπτά, ώσπου να ψηθεί η μπεσαμέλ και να αποκτήσει χρυσόξανθο χρώμα. Βγάζουμε το ταψί από τον φούρνο, το αφήνουμε να κρυώσει ελαφρώς και σερβίρουμε.    
Όλα τα υλικά τα ψιλόκοψα με τα καταπληκτικά μαχαίρια Zoulovits
Ιστορία : Υπάρχουν και άλλου τύπου παστίτσια, από το Pasticcio Alla Romana, που μοιάζει με τα λαζάνια φούρνου και φτιάχνεται με προσούτο, ζαμπόν, μανιτάρια, μοτσαρέλα, κιμά και μπεσαμέλ. Για την πατρότητα της οποίας ερίζουν κράτη, πρίγκιπες, βασιλιάδες και μεγάλοι σεφ. Κατά μία εκδοχή, πρωτοφτιάχθηκε από τους μάγειρες της Αικατερίνης των Μεδίκων τον 14ο αι. Άλλοι λένε πως είναι δουλειά του δούκα Φιλίπ Μορνέ στις αρχές του 17ου αι. και ότι για τον λόγο αυτόν στην Γαλλία την ονομάζουν sauce Mornay. Πολλούς οπαδούς έχει η θεωρία πως δημιουργήθηκε από τον μαρκήσιο Λουί ντε Μπεσαμέλ, αρχιμάγειρα του Λουδοβίκου ΙΔ'.
Η ονομασία και για το φαγητό και για την μουσική καθιερώθηκε προς τα τέλη του 17ου αι. στη γείτονα Ιταλία. Ως προς το πρώτο, αφορά μια μεγάλη οικογένεια από πίτες, που σχετίζονται κυρίως με ζυμαρικά και ραγού. 

Ένα από τα πιο παραδοσιακά αυτής της κραταιάς φαμίλιας είναι το pasticcio alla ferrarese που αποτελείται από ζύμη σε σχήμα θόλου μέσα στην οποία κλείνονται τα ζυμαρικά, το κρέας, τα μανιτάρια και η σάλτσα. 
Στην Κέρκυρα έχουμε το παστίτσιο τσι νόνας (νόνα θα πει γιαγιά). Πρόκειται για εκδοχή παστίτσιου όπου τα μακαρόνια είναι τυλιγμένα με φύλλα κρούστας και η σάλτσα περιέχει όχι κιμά αλλά ντομάτα, τυρί τριμμένο, αβγά βραστά σε ροδέλες, χοιρομέρι, σαλάδο (σαλάμι), ψιλοκομμένα κομμάτια κοτόπουλου και κρέας αρνίσιο ή μοσχαρίσιο «με το σούγο του» (σάλτσα). 

Στα Κύθηρα έφτασε το βενετσιάνικο παστίτσιο, που το φτιάχνουν την Κυριακή της Αποκριάς. Η συνταγή δεν περιέχει μπεσαμέλ αλλά τυλίγεται με μια γλυκιά ζύμη, ενώ στο εσωτερικό του κρύβει κιμά και κομμάτια από μοσχαρίσιο συκώτι. Γλυκό και αλμυρό σε θαυμαστή αρμονία.

Και σε όλη την υπόλοιπη Ελλάδα έχουμε τη συνταγή της μαμάς μας και του Τσελεμεντέ, ένα είναι σίγουρο, η μυρωδιά μας ξεσηκώνει και μας θυμίζει πως σήμερα είναι Κυριακή!

Συνοδεύουμε με ένα ποτήρι Ξινόμαυρο, Γη και Ουρανό γιατί όπως λέει κι ο φίλος μου ο Ανδρέας Γάβρης, Κιμάς με κόκκινη σάλτσα μπαχαρικά, μπεσαμέλα και ζυμαρικό βαρβάτο θέλουν τις τανίνες τους!

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Blueberry Muffins


Φθινοπώριασε, λίγο ξαφνικά αλλά μ αρέσει, όλες οι εποχές μου αρέσουν και το φθινόπωρο, που μοιάζει μελαγχολικό.. και μπορεί και να είναι, έχει ομορφιές, γλυκιές και τρυφερές αρκεί να το κοιτάξεις ζεστά.

Παρασκευή σήμερα, με λιγότερη δουλειά και όρεξη για comfort food.

Εύκολη συνταγή, βάση για όλα τα μάφινς που θα αποφασίσετε να φτιάξετε, γεμίζοντας τα με τα καλούδια που σας βρίσκονται η σας αρέσουν.  Εξαιρετικό πρωινό αλλά και για την ώρα που θες ένα μικρό γλυκάκι να σου φτιάξει το κέφι και τη γεύση!

Πάμε στα υλικά


  • 2 ½ φλιτζάνια (375 γρ) αλεύρι που φουσκώνει μόνο του
  • 1 κουταλάκι του γλυκού μπέικιν πάουντερ
  • 1 φλιτζάνι (220γρ)  ζάχαρη
  • ½ φλιτζάνι (125ml) καλαμποκέλαιο
  • 1 αυγό
  • ½ φλιτζάνι (125ml) γάλα
  • 1 κουταλάκι του γλυκού εκχύλισμα βανίλιας
  • 300g φρέσκα ή κατεψυγμένα βατόμουρα
  • κρυσταλλική ζάχαρη, για το πασπάλισμα


Προθερμάνετε το φούρνο στους 180 ° C (350 ° F). 

Βάλτε το αλεύρι, το μπέικιν πάουντερ και τη ζάχαρη σε ένα μπολ.  Προσέξτε τις μετρήσεις, χρησιμοποίησα τη μαγική μεζούρα ζαχαροπλαστικής από την εταιρεία Zoulovits , όποιο και να είναι το υλικό που μετράς  λάθος δεν μπορείς να κάνεις.  Αν δεν την έχετε μετρήστε με το ίδιο φλιτζάνι όλα τα υλικά. 

Αν και λένε ότι τα υγρά πρέπει να μπαίνουν σε ένα μπολ και τα στερεά σε ένα άλλο αν κάνετε μια λακουβίτσα στο μπολ με τα στερεά και βάλετε μέσα το καλαμποκέλαιο , το αυγό, το γάλα και τη βανίλια  και ανακατέψτε μαλακά δεν θα έχετε πρόβλημα.  
Προσθέτετε τα βατόμουρα και ανακατέψτε μέχρι να πάνε παντού .  

Σε μία φόρμα για μάφινς βάλτε τα αντικολλητικά χαρτάκια , αν δεν έχετε βουτυρώστε ελαφρά και αλευρώστε τις θήκες και με το κουτάλι που σερβίρετε παγωτό - είναι πολύ εύκολο έτσι- γεμίστε τις θήκες.  

Ψήστε για 30-35 λεπτά ή μέχρι η οδοντογλυφίδα να βγει στεγνή, για πιο τραγανό αποτέλεσμα, πριν τα ψήσετε πασπαλίστε τις κορυφές με ζάχαρη.  Αφήστε να να κρυώσουν και βουρρρρ

Ευχαριστώ πολύ τον Πέτρο Μάινα και την εταιρεία Zoulovits για την δοκιμή και χρήση εξαιρετικών προϊόντων!

Η συνταγή είναι της Donna Hay