Δευτέρα, 4 Απριλίου 2016

Μίλα μου για τηγάνι

Η σχέση μου με τη θάλασσα είναι ερωτική εκ γενετής, άρα ότι την συμπεριλαμβάνει, το αγαπώ με πάθος.  Έχοντας “παραγουλιάσει το πρώτο μου χταπόδι στα 2 1/2 μου χρόνια, με παππού καραβοκύρη και πατέρα αρχιμηχανικό, λες πως έχω βγει από τη θάλασσα. Άρα την εκτιμώ και την θαυμάζω...

Παιδιόθεν στα εστιατόρια "ψαριού", παρέα με τη μαμά να τσεκάρουμε το ψάρι και τα συνοδευτικά, είναι μνήμη αγαπημένη, δεν έχω τη μαεστρία της στο μάτι αλλά σίγουρα κάτι έχει περάσει.




Με την άνοιξη να μας κλείνει το μάτι για τα καλά, αυτό που μου φτιάχνει το κέφι είναι τραπέζι δίπλα στο νερό και ψαρικά. 

Επιλογή, για μία ακόμη φορά, Μικρολίμανο και Παπαιωάννου, εστιατόριο με το καλύτερο τηγάνι και σχάρα στο είδος του.  

Δευτέρα βράδυ, κατά τις 9, γεμάτο κόσμο, διαλέγουμε  να καθίσουμε στο κομμάτι της θάλασσας, φροντισμένος χώρος  με μικρές λεπτομέρειες που σου δίνουν την αίσθηση νησιού.

Ξεκινάμε με ένα σταμναγκάθι, που μόνο το χρώμα του σε απογειώνει, βαθύ πράσινο, γυαλιστερό, σαν να το μάζεψες εκείνη τη στιγμή, συνεζουμε με ολόφρεσκες, γυαλιστερές, κυδώνια και αχινοσαλάτα, που έφεραν το ιώδιο στη γεύση και στη μύτη.

Θέλοντας να δοκιμάσουμε πολλά, αποφύγαμε το κυρίως ψάρι, φρέσκο σαρδελάκι και παρ όλο που δεν είναι στην εποχή του, απίθανα ψημένο, ζουμερό και γευστικό, σερβιρισμένο με λίγο κρεμμύδι και βελανίδι ντοματάκι, κόκκινες γαρίδες Κοιλάδας, με γεύση χωρίς περιγραφή και γαύρο τεμπούρα τραγανό και ζουμερό, δίκαια σκέφτομαι το καλύτερο τηγάνι της Αθήνας.

Φιλέτο κουτσομούρας, στη σχάρα, με μία κρούστα φίνα ,αέρινη και ένα εσωτερικό να σπαρταράει,  καραβίδες, μαγειρεμένες με σπανάκι και ντοματίνια και ταλιάτα τόνου με φύκι, τόση γεύση και ένταση μαζεμένη σε ένα πιάτο!



Όλα αυτά τα συνοδεύσαμε με τσίπουρο Ηδωνικόν, ταίριασμα γάντι, μια και η διάθεση και η παρέα ήταν του τσίπουρου!

Αν κάποιος όμως θελήσει να παίξει με κρασί, η λίστα του, έχει πολύ καλές επιλογές!

Σε αυτού του είδους  τα εστιατόρια το hilgh light δεν είναι τα γλυκά, οι λουκουμάδες όμως μαζί με παγωτό και Dark Cave Tsilili ήταν αξιοπρεπέστατοι και ότι έπρεπε για να γλυκάνεις μια νύχτα που ήταν γλυκιά και γευστική ήδη!

Θα ξαναπάς, όσο πιο σύντομα μπορείς, θα πληρώσεις περίπου 30-40 ευρώ το άτομο, για την πρώτη ύλη, την παρασκευή και το σημείο, αξίζει κάθε λεπτό από το ευρώ σου!





Παπαϊωάννου: 
Ακτή Κουµουνδούρου 42, Μικρολίµανο, τηλ. 210 4225 059


Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2016

Πατάτες, ντοφινουά (gradin dauphinois)

Το είχα αφήσει το μπλογκάκι και μου έλειψε, αποφάσισα λοιπόν να το φροντίσω λίγο όσο μπορώ και το κάνω κέφι χωρίς υποσχέσεις και δεσμεύσεις, κάτι σαν και μένα δηλαδή...




Στο σπίτι τις πατάτες ντοφινουά τις κάναμε συχνά (ναι ναι είχαμε και στο χωριό μας, αν με παρακολουθείς καιρό, το ξέρεις) και όχι μόνο τις γιορτές, πολλές φορές δεν ήταν συνοδευτικό αλλά μαζί με σαλάτα πράσινη ήταν κυρίως πιάτο.

Το γκρατέν Ντοφινουά, γιατί περί αυτού πρόκειται, είναι μια παραδοσιακή συνταγή της Νοτιανατολικής Γαλλίας και ειδικότερα της περιοχής Ντοφίν, Dauphiné , κλασικό πιάτο της Γαλλικής κουζίνας, που ταιριάζει και συνοδεύει, κρέατα αλλά και λαχανικά!

Εναλλακτικές ονομασίες που θα τις βρεις : 

"pommes de terre dauphinoisepotatoes à la dauphinoise and gratin de pommes à la dauphinoise".

Θα σου αρέσει όπως και να τις ταιριάξεις.




Θα χρειαστείς:

1 κιλό πατάτες σε λεπτές ροδέλες (δεν χρησιμοποίησα μαντολίνο αλλά το food processor μου που έχει αυτή την επιλογή, μπορείς να το κάνεις και με ένα καλό μαχαίρι του chef)

λίγο βούτυρο για το ταψί και ενδιάμεσα στις πατάτες

  • 200 ml γάλα φρέσκο
  • 200 ml κρέμα γάλακτος εντάξει αν βρεις Crème fraîche να τη χρησιμοποιήσεις!
  • 1 φύλλο δάφνης
  • 1 σκελίδα σκόρδο
  • 1 πρέζα μοσχοκάρυδο
  • 250 γρ. έμενταλ, γραβιέρα, η έμενταλ και παρμεζάνα που έβαλα εγώ, τριμμένο
  • αλάτι, πιπέρι και μοσχοκάρυδο για το πασπάλισμα της πατάτας

Κόβεις τις πατάτες σε  λεπτές ροδέλες, με τον τρόπο που είπαμε πριν.
Προθερμαίνεις το φούρνο στους 200 βαθμούς.

Σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνεις την κρέμα γάλακτος με το γάλα, το δαφνόφυλλο και τη σκελίδα σκόρδο.

Μόλις πάρει βράση αποσύρεις από τη φωτιά και αφήνεις να κρυώσει. Μπορείς να μη βάλεις το σκόρδο στο γάλα και να τρίψεις με αυτό το σκεύος σου, το κάνω έτσι για πιο διακριτικό αποτέλεσμα.

Στρώνεις σε ένα πυρέξ  λίγο τυρί τριμμένο και τοποθετείς μία στρώση από πατάτες φροντίζοντας να κάθεται η μία ροδέλα ελάχιστα πάνω στην άλλη. Αλατοπιπερώνεις και ρίχνεις και μικρά κομματάκια βούτυρο.

Συνεχίζεις να στρώνεις τυρί και πατάτες, λίγο μοσχοκάρυδο αλατοπιπερώνοντας εναλλάξ και τελειώνοντας με τυρί.




Περιχύνεις με το γάλα - κρέμα γάλακτος  (έχεις πετάξει το δαφνόφυλλο και το σκόρδο) ελέγχοντας να μην περάσει σε ύψος το υγρό τα 2/3 του ταψιού μας. Μπορεί να μην το πάρει όλο, το τσεκάρεις.
Πασπαλίζεις με λίγο τυρί στην κορυφή.
Ψήνεις για 35 - 40 λεπτά μέχρι να χρυσίσει από πάνω. Αν χρειαστεί σκεπάζεις με αλουμινόχαρτο για να μην αρπάξει
Αφήνεις λίγο να κρυώσει και σερβίρεις.


Το συνοδεύσαμε με κοτόπουλο, γεμιστό, με μήλο, κρεμμύδι, πορτοκάλι, τη συνταγή θα την πάρεις άλλη μέρα!



Στο ταίριασμα με κρασί πειραματιστήκαμε, ξεκινήσαμε με το Syrah του 2012 από τους Πειραματικούς Οίνους Μπουτάρη, οινοποίηση χωρίς θειώδη από τα κτήματα της Ρωξάνη Μάτσα, ποίημα, γιατί ποίημα ήταν το κρασί!

Μετά πήγαμε σε ένα Sherry Amontillado Los Arcos Lustau (το ήπια όλο εκτός φαγητού) αλλά πέρναγε από πάνω.

Και μετά πήγαμε στα κλασικά εικονογραφημένα, δλδ, μια που έχουμε κοτόπουλο και τις λιπαρές πατάτες ένα βορειοελλαδίτικο  Chardonnay Κτήμα Γεροβασιλείου 2011, σούπερ ταίριασμα! Θα μπορούσε αν είχες την κατάλληλη κάβα να ταιριάξει ιδανικά και με ένα Condrieu!

Σας φιλώ και να περνάτε όμορφα!






Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

Με λεμόνια και γιαούρτι

Δύσκολη μέρα, σήμερα και το μόνο που μπορώ να κάνω για να σε γλυκάνω είναι ένα φίνο, ελαφρύ και μυρωδάτο κέικ.

Η συνταγή είναι της Donna Hay, μου αρέσει και την εμπιστεύομαι αυτή την Αυστραλή "μαγείρισσα",   γιατί οι συνταγές της είναι απλές, κατανοητές και "βγαίνουν" πάντα!


Θα χρειαστείς:
  • ¾ φλιτζάνι (τσαγιού) (180ml) καλαμποκέλαιο
  • 2 αυγά
  • 1 κουταλιά της σούπας ξύσμα ακέρωτου λεμονιού
  • ¼ φλιτζάνι (60ml) χυμό λεμόνι
  • 1 φλιτζάνι (280g) γιαούρτι
  • 1¾ φλιτζάνι (385g) λεπτή ζάχαρη
  • 2 φλιτζάνια (300g) αυτοδιογκούμενο αλεύρι
  • 2 κουταλιές της σούπας, φρέσκο θυμάρι
Γλάσο λεμόνι
  • 1 φλιτζάνι (160g) ζάχαρη άχνη περασμένη από σίτα
  • 1 κουταλιά της σούπας χυμό λεμόνι
  • ½ κ.σ. βραστό νερό

Προθερμαίνεις τον φούρνο στους 160ºC . 

Τοποθετείς το λάδι, τα αυγά, το ξύσμα και το χυμό από το λεμόνι μαζί με το γιαούρτι και τη ζάχαρη σε ένα μεγάλο μπολ. Με ένα δάρτη τα ανακατεύεις καλά μέχρι να ενωθούν.  

Ρίχνεις το αλεύρι, αφού το κοσκινίσεις σιγά σιγά και ανακατεύεις ελαφρά.


Βάζεις το μίγμα σε μια φόρμα που δεν κολλάει  24cm, αν έχεις αυτή που λέγεται  Bundt tin, δηλαδή με την τρύπα στη μέση (θυμήσου την ταινία my Greek fat wedding).

Το ψήνεις για 50 λεπτά η μέχρι το μαχαίρι να βγει καθαρό.  Αφήνεις το κέικ να σταθεί και να κρυώσει για 5-10 λεπτά.

Για το γλάσο, ανακατεύεις τη ζάχαρη, το χυμό λεμόνι και το βραστό νερό. Ρίχνεις το μίγμα από πάνω με κουτάλι, όσο το κέικ είναι ακόμη ζεστό και ψαλίδισε φρέσκο θυμάρι για μυρωδιά και χρώμα!

10–12 μερίδες

Πηγαίνει εξαιρετικά με τσάι και καφέ, αν όμως θέλεις κάτι σε επιδόρπιο κρασί σαν και μένα, θα βάλεις ένα ποτήρι Madeira αν έχεις η ένα γλυκό κρασί από την Νότια Γαλλία, ένα Senin Blanc από τον Λίγηρα. Bonnezeau, Quarts de Chaume από την Coteaux du Layon!

Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2016

Καθαρά Δευτέρα αλλιώς

Είσαι κάπου που τα έθιμα μας δεν μπορούν να τηρηθούν εκ των πραγμάτων, έχει και κρύο, σχεδόν χιονίζει αλλά με κάποιο τρόπο και θέλεις και "πρέπει" να γιορτάσεις την Καθαρά Δευτέρα.

Για ταραμά ούτε λόγος, κάνουμε λοιπόν σπιτική λαγάνα, αστακομακαρονάδα, χταπόδι κοκκινιστό (πλοκάμι, μη φανταστείς) και ένα καταπληκτικό επιδόρπιο, μους ταχίνι πάνω σε σπιτικό παστέλι.


Πάμε να σου πω τη συνταγή για την αστακομακαρονάδα

Θα χρειαστείς:


  • 1 η 2 αστακούς ανάλογα το μέγεθος θα μου πεις εσύ τώρα είναι καιρός για αστακούς, αν είναι μικροί 350 γραμμάρια ήταν ο δικός μας στοίχισε 8 ευρώ μπορείς όμως να την κάνεις με γαρίδες, καραβίδες, χτένια, κυδώνια, εσύ αποφασίζεις!
  • 1 πακέτο λινγκουίνι, Barilla
  • 1 κουτάκι τοματίνια βελανίδια, κομμένα σε ροδέλες
  • ντοματάκια κον κασέ 1 κουτί
  • 1 ματσάκι μαϊντανό
  • 3 σκελίδες σκόρδο
  • 2 τσίλι πιπερίτσες
  • 1 κουταλιά ελαιόλαδο
  • αλάτι
  • πιπέρι



Σε μια μεγάλη κατσαρόλα με αλατισμένο νερό βράζεις τον, τους αστακούς για 5 λεπτά, όχι παραπάνω μετά κινδυνεύουν να γίνουν λαστιχέ.


Βγάζεις τον αστακό και στο νερό του βράζεις τα λινγκουινι, σουρώνεις και κρατάς το ζουμί.

Στο ενδιάμεσο σε ένα γουόκ, αν δεν έχεις σε βαθύ τηγάνι, σοτάρεις τα βελανίδια με μια κουταλιά ελαιόλαδο  και το σκόρδο, ρίχνεις, τα ντοματάκια, το τσίλι, αλάτι, πιπέρι και ένα φλιτζάνι από το νερό που έβρασαν τα μακαρόνια και ο αστακός, ανακατεύεις σε χαμηλή φωτιά για περίπου 5 λεπτά η μέχρι να πήξει λίγο.

Κόβεις τον αστακό στη μέση, ρίχνεις τα μακαρόνια στο γουόκ με τη σάλτσα, ανακατεύεις να πάει παντού και σερβίρεις.  Πασπαλίζεις με μαϊντανό και "στολίζεις" με τον αστακό!
Φρέσκο πιπέρι και βούρ!

Κρασί, ένα Ελληνικό ροζέ η ένα από την Γαλλική Προβηγκία, εμείς διαλέξαμε την Προβηγκία και ήταν έρωτας με την πρώτη μπουκιά!


Και για την υπέροχη μους από ταχίνι πάνω στο σησαμένιο "πιατάκι" διαλέξαμε μια Μαδέρα, που με την καμένη ζάχαρη, και τα αποξηραμένα φρούτα στο "στόμα" απογείωνε αυτό το αέρινο, μεταξένιο γλυκό!

Διαφορετική Καθαρή Δευτέρα αλλά με πολύ κέφι και νοστιμιές!




Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Julia Child - boeuf bourguignon

Θέλω να το κάνω πολύ καιρό αυτό το "πιάτο".
Αλλά θέλει χρόνο και κέφια και έλειπαν και τα δυο.
Τώρα λοιπόν που "τελείωσαν" κατά κάποιο τρόπο οι πολλές υποχρεώσεις, είπα να το προσπαθήσω. 
Θα πεις τώρα εσύ, τις Απόκριες βρήκες να το κάνεις, ε ναι και εδώ που είμαι δε λες πως γιορτάζουν την Τυρινή!  

Το μπεφ μπουργκινιόν είναι μια παραδοσιακή συνταγή της Βουργουνδίας, που ο  πατέρας της γαλλικής γαστρονομίας, ο Εσκοφιέ κατέγραψε για πρώτη φορά στις αρχές του 20ού αιώνα .


Από τότε η συνταγή εξελίχθηκε μέχρι που ξανακαταγράφηκε πολύ αναλυτικά από την Τζούλια Τσάιλντ στο Mastering the Art of French Cooking, τo 1961. Όμως, υπάρχει και δεύτερη εναλλακτική συνταγή της Τσάιλντ στο βιβλίο της From Julia Child’s Kitchen, με μικροδιαφορές σε μια προσπάθεια απλούστευσης, αλλά ως συνταγή αναφοράς έχει επικρατήσει η πρώτη.


 Αν και οι περισσότερες συνταγές για μπουργκινιόν περιλαμβάνουν μαρινάρισμα του κρέατος πριν το μαγείρεμα, η συνταγή της Τζούλιας δεν δίνει καμία σημασία σ΄αυτή την τεχνική, εστιάζοντας στο σωστό “καραμέλωμα” του κρέατος και στο ρόλο του ζωμού βοδινού σε συνδυασμό με το κρασί για να προκαλέσουν όλες τις αντιδράσεις που χρειάζεται, ώστε το αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικά νόστιμο και φίνο… 



Θα χρειαστείς περίπου 4 ώρες και τα ακόλουθα υλικά:

150 γραμ. μπέικον
1 κ.σ. ελαιόλαδο ί
1.4 κιλά μοσχαρίσιο κρέας, χρησιμοποίησα χτένι, χωρίς κόκκαλο, κομμένο σε κύβους 3-4 εκατ .
1 καρότο σε ροδέλες
1 κρεμμύδι ξερό ψιλοκομμένο
2 κ.σ. αλεύρι
1 μπουκάλι κόκκινο φρουτώδες κρασί (Pinot Noir, Αγιωργήτικο, )
2-3 φλυτζ. ζωμό κρέατος
1 κ.σ. πάστα ντομάτας
2 σκελίδες σκόρδο ψιλοκομμένες
½ κ.γ. θυμάρι
αλάτι, πιπέρι

18 μικρά λευκά κρεμμύδια (στιφάδου) ολόκληρα καθαρισμένα
1½ κ.σ. βούτυρο
1½ κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι – πιπέρι

500 γραμ. φρέσκα μανιτάρια
2 κ.σ. βούτυρο
1 κ.σ. ελαιόλαδο
αλάτι – πιπέρι
Για τη διαδικασία, ακολούθησα βήμα βήμα το βίντεο

Εννοείται πως ήπιαμε Pinot Noir λίγο πιο παλιό από αυτό με το οποίο το μαγειρέψαμε, βλέπεις τα μανιτάρια...


Σάββατο, 17 Οκτωβρίου 2015

Eat Pray Love


Πέμπτη βράδυ, μιας εβδομάδας με -ευτυχώς- ατελείωτες γευσιγνωσίες και οινογνωσίες, φεύγουμε από την πλατεία Καρύτση με προορισμό την Κωνσταντινουπόλεως…

Στάση, Berlin Raki, κουλτούρα Βερολίνου, ταμπεραμέντο πολυεθνικό και ατμόσφαιρα mix and match! Γκάζι urban θα το έλεγες, με πολύ χρώμα, βιομηχανική αίσθηση, μουσικές ανεβαστικές και πολλές ρακές! Τι, δε σου ταιριάζει;  Απόλυτα και σε όλα τα γούστα θα έλεγα εγώ.


Ξεκινάω με κοκτέιλ που προτείνει η Μαρία, από ρακί και επίγευση τσίλι, τόσο όσο για εμένα που αγαπώ τα καυτερά, αν θέλεις στο κάνει και με βότκα, εγώ με ρακί θα το ξαναπάρω! Έρχονται τα πρώτα, ταραμοσαλάτα με πιτάκια και ελιές,  βελουτέ κουνουπίδι με παρμεζάνα και λάδι τρούφας, απίθανη, πράσινη σαλάτα με ωραία οξύτητα, πατατοσαλάτα με σπιτική μαγιονέζα, θα ήθελα λίγο λιγότερη μαγιονέζα και το κορυφαίο, σκουμπρέτα, δλδ παστό σκουμπρί σε φρυγανισμένη φέτα ψωμιού με κρεμμυδάκια και τσίλι, κάποιοι το βρήκαν λίγο καυτερό, για μένα απόλυτα ισορροπημένο.
Σκουπρέτα

Χαζεύουμε όμορφες φάτσες, ακούμε μουσικές που μας κάνουν να θέλουμε να χορέψουμε και να το χταπόδι με μέλι και μαυροδάφνη, τρυφερό και γλυκό, ίσως λίγο πιο γλυκό για τα γούστα μου αλλά πολύ ενδιαφέρον! Και εκεί που χαλαρώνεις και απολαμβάνεις, σκάνε μύτη οι γαρίδες, με σύγκλινο Μάνης Κουράκου, δοκιμάζεις και ξεχνάς το όνομά σου, ψήσιμο άψογο, γεύση πολυεπίπεδη, έντονη, μυρωδάτη απολαυστική!  Παίρνεις ανάσα και σου χαμογελάει το ριζότο με γαρίδες και λάιμ, λίγο αλάτι παραπάνω το ήθελα αλλά χύλωμα και ψήσιμο γαρίδας άψογο.

Γαρίδες με λαιμ και σύγκλινο Μάνης

Ανάσα πάλι, κουβέντες, μουσικές, γέλια, έρχονται τα μύδια, αχνιστά, κρασάτα καυτερά, όπως πρέπει λέω εγώ.
Αρχίζεις να προσεύχεσαι, να μην έρθουν άλλα πιάτα, γιατί δεν αφήνεις μπουκιά και θα σκάσεις… μα εδώ δεν “πιάνουν” οι προσευχές, να και η ταλιάτα, σωστά ψημένη, ζουμερή, λίγο αλάτι παραπάνω θα ήθελα -θέμα προσωπικής γεύσης- ραντισμένη με ελαιόλαδο!

Δε γίνεται πρέπει να δω τη σεφ, Αριάνδη Πούλιου, Kρητικιά, με βοηθό τη “δικιά” μας food blogger Άρτεμη Τσίπη, σεφ με εκτόπισμα θα έλεγα εγώ και στη προσέγγιση των πιάτων και στην εμφάνιση, χαμόγελο πλατύ, σεμνή αλλά σίγουρη για αυτό που κάνει, έχοντας περάσει από “μεγάλα μαγαζιά” βγάζει έναν αέρα φιλικό και καλλιτεχνικό! Στη κουβέντα, "καταλαβαίνεις" το κέφι των πιάτων και την αγάπη της για αυτό που κάνει!
Από δεξιά, Άρτεμις Τσίπη, Αριάνδη Πούλιου © Gourmelita
Κι όσο μιλάμε έρχονται τα δικά τους λικέρ φράουλας με ρακί βέβαια και κρητικά μυζηθροπητάκια με έξτρα μέλι για εμάς! 

Η εμπειρία στο Berlin Raki -περί εμπειρίας πρόκειται- μου θύμισε το “Eat Pray Love”
Θα φας, θα φας θα φας, θα προσευχηθείς για την απόλαυση και θα ερωτευθείς το χώρο και τις γεύσεις!

Μην ξεχάσω από αυτή την Κυριακή 18 Οκτωβρίου θα έχουν και brunch!


Info : Berlin Raki, Κωνσταντινουπόλεως 44 και Ελασιδών 29 , Αθήνα, 210-30313519. 

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Ο Μουσακάς του καύσωνα!

Καιρό έχουμε να τα πούμε από δω, η αλήθεια είναι πως οι άλλες κοινωνικές γειτονιές, μ' αρέσουν λίγο πιο πολύ, ενδεχομένως για την αμεσότητα και για την ευκολία.
Όταν όμως έχω να σου πω πολλά, έρχομαι εδώ για να τα πούμε καλύτερα και αναλυτικότερα!

Για μένα ο μουσακάς σημαίνει καλοκαίρι, ήλιος, θάλασσα, ραστώνη, έρωτας, αλμύρα, φεγγάρια, όλα αυτά που κάνουν τη ζωή μας όμορφη!

Συνήθως για κάποιο δικό μου διαστροφικό λόγο, μπαίνω στην κουζίνα να τον φτιάξω όταν έχει καύσωνα, ευγενικά το λες ομοιοπαθητική αν είσαι όμως ειλικρινής θα πεις πως και πολύ καλά στα μυαλά δεν είμαι!  

Μέσα λοιπόν στη δίνη των στενάχωρων ημερών που ζούμε, νιώθω πως δεν υπάρχει πιο γλυκιά φροντίδα, από εκείνη του σπιτικού φαγητού, αυτό που μοσχοβολάει το σπίτι και λάμπουν τα μάτια εκείνων που το μοιράζονται μαζί σου.

Ο δικός μου μουσακάς, μετά από χρόνια πειραμάτων κατέληξε να είναι ελαφρύς, ζουμερός, γλυκός από την μελιτζάνα, με μπαχάρια και γεύση, μνήμη χαραγμένη που λέει καλοκαίρι!

Βρεθήκαμε πριν λίγες μέρες στο μαγικό κρυφό παράδεισο της φίλης Μερόπης και φύγαμε από κει με λαχανικά από το μποστάνι της, με τούτα τα λαχανικά που σίγουρα έδωσαν άλλη γλύκα και γεύση,  έγινε το πολυπόθητο πιάτο του καλοκαιριού!

Θα χρειαστείς για την προετοιμασία των λαχανικών :

  • ελαιόλαδο για άλειμμα και έξτρα για τα λαχανικά
  • 2 πατάτες κομμένες σε λεπτές φέτες
  • 1 μελιτζάνα, κομμένη σε λεπτές φέτες
  • 2 μεσαία κολοκύθια, κομμένα σε λεπτές φέτες
  • αλάτι
  • πιπέρι
  • θυμάρι
Για τον κιμά
  • ελαιόλαδο, για το σοτάρισμα
  • 1 κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
  • 1 σκ. σκόρδο, ψιλοκομμένη
  • 500 γρ. μοσχαρίσιο κιμά
  • αλάτι
  • πιπέρι
  • 3 κόκκους μπαχάρι
  • ½ κ.γ. κανέλα
  • πρέζα από τριμμένα γαρύφαλλα
  • 1 κονσέρβα ντομάτα κονκασέ
  • κόκκινο κρασί, το ίδιο που θα πιεις, στη συγκεκριμένη περίπτωση Νεμέα ΟΠΑΠ Αιβαλή 2013


Για την μπεσαμέλ
  • 750 ml γάλα 
  • 100 αλεύρι γ.ο.χ.
  • 100 γρ. βούτυρο
  • τριμμένο πιπέρι
  • πρέζα από τριμμένο μοσχοκάρυδο
  • 100 γρ. τριμμένη παρμεζάνα
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.


  • Αλείφουμε ένα ταψί 25x30 εκ. με ελαιόλαδο.
  • Ξεφλουδίζουμε τις πατάτες και με ένα μαχαίρι τις κόβουμε κάθετα σε λεπτές φέτες. 
  • Μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
  • Στρώνουμε τις πατάτες στο ταψί. Ψήνουμε για 20 λεπτά μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα.
  • Με ένα μαχαίρι, κόβουμε κάθετα σε λεπτές φέτες τη μελιτζάνα. Πρέπει να είναι λεπτές για να ψηθούν σωστά. 
  • Μεταφέρουμε τις φέτες μελιτζάνας σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
  • Αφαιρούμε το ταψί με τις πατάτες από το φούρνο και τοποθετούμε πάνω από την στρώση με τις πατάτες, τις μελιτζάνες μας. Αν οι μελιτζάνες μας φαίνονται στεγνές, ρίχνουμε λίγο λάδι ακόμα. Ψήνουμε για ακόμα 20 λεπτά.  
  • Με ένα μαχαίρι, κόβουμε κάθετα το κολοκύθι σε λεπτές φέτες. Μεταφέρουμε σε ένα μπολ. Πασπαλίζουμε με λάδι. Αλατοπιπερώνουμε. Ρίχνουμε λίγο θυμάρι και ανακατεύουμε.
  • Αφαιρούμε το ταψί με τις πατάτες και τις μελιτζάνες από το φούρνο και τοποθετούμε την επόμενη στρώση με τα κολοκύθια.
  • Ψήνουμε για ακόμα 20 λεπτά.
Κιμάς
  • Σε ένα τηγάνι, ρίχνουμε λίγο ελαιόλαδο και το βάζουμε σε υψηλή φωτιά.
  • Ψιλοκόβουμε ένα κρεμμύδι και το βάζουμε στο τηγάνι μέχρι να καραμελώσει. 
  • Ψιλοκόβουμε μία σκελίδα σκόρδο. Το βάζουμε στο τηγάνι και ανακατεύουμε. Σοτάρουμε μέχρι να μαλακώσουν και να πάρουν ένα χρυσαφί χρώμα.
  • Σβήνουμε με το κρασί και το αφήνουμε να εξατμιστεί
  • Προσθέτουμε 1/2 κ.γ. κανέλα και μία πρέζα τριμμένα γαρύφαλλα. Ανακατεύουμε με μία ξύλινη κουτάλα. Είναι σημαντικό να μαγειρευτούν τα μπαχαρικά μας πριν προσθέσουμε το κρέας. 
  • Προσθέτουμε τον κιμά μας και με μία ξύλινη κουτάλα, τον σπάμε σε μικρά κομμάτια. Αλατοπιπερώνουμε και μαγειρεύουμε σε υψηλή φωτιά μέχρι να πάρει χρώμα.
  • Προσθέτουμε και τις ντομάτες κονκασέ. Σοτάρουμε για 5-10 λεπτά ή μέχρι το περισσότερο υγρό να έχει απορροφηθεί. Το μείγμα μας δεν θα πρέπει να έχει υγρά. Αφαιρούμε από τη φωτιά και αφήνουμε στην άκρη.
Μπεσαμέλ
  • Τοποθετούμε ένα μεσαίο μεγέθους τηγάνι σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε μέσα το βούτυρο και μόλις αρχίσει να λιώνει, προσθέτουμε το αλεύρι και αρχίζουμε να ανακατεύουμε όση ώρα μαγειρεύουμε. 
  • Προσθέτουμε το γάλα, σταδιακά σε δόσεις. Είναι σημαντικό να ρίχνουμε το γάλα σε μικρές δόσεις. Μόλις απορροφηθεί η πρώτη, τότε ρίχνουμε την επόμενη δόση. Ανακατεύουμε συνεχώς έτσι ώστε να μη μας σβολιάσει το μείγμα. Κάνουμε αυτή τη διαδικασία μέχρι να απορροφηθεί τελείως το γάλα.
  • Μόλις η μπεσαμέλ μας αρχίσει να βγάζει φουσκάλες, είναι έτοιμη. Θα πρέπει να είναι κρεμώδης και λεία. Αφαιρούμε από τη φωτιά και προσθέτουμε μέσα τριμμένο πιπέρι, τριμμένο μοσχοκάρυδο, λίγη τριμμένη παρμεζάνα . Ανακατεύουμε και αφήνουμε στην άκρη. 

  • Προσθέτουμε το 1/3 της μπεσαμέλ στο τηγάνι με τον κιμά μας. Ανακατεύουμε για να πάρουμε μία γέμιση που θα κρατάει τα υλικά μας ενωμένα. Απλώνουμε τον κιμά στο ταψί πάνω από τα λαχανικά μας.
  • Από πάνω ρίχνουμε τη μπεσαμέλ μας.Με μία σπάτουλα κάνουμε λεία τη μπεσαμέλ και πασπαλίζουμε με τριμμένη παρμεζάνα.
  • Ψήνουμε για 25-30 λεπτά ή μέχρι να πάρει χρυσαφί χρώμα.
  • Αφαιρούμε από το φούρνο και αφήνουμε να κρυώσει για 1 ώρα.
Και τι θα πιεις,

Οι σωστές τανίνες και η πλούσια μύτη μιας Νεμέας θα συνάδουν αρμονικά με τα  βαρβάτα αρώματα αυτού του μουσακά! Η πολυπλοκότητα της μύτης αγκαλιάζει την πολυπλοκότητα του πιάτου και έτσι είναι και οι δύο πρωταγωνιστές μια χαρτογραφημένης καλοκαιρινής επιτυχίας!

Διάλεξα τη Νεμέα του Αϊβαλή 2013, ΟΠΑΠ, Αγιωργίτικο, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα Νεμέας, που αποτυπώνει τον εξαιρετικό οινικό πλούτο της περιοχής!

Καλό καλοκαίρι!



Κυριακή, 26 Απριλίου 2015

«Εζήτησα από τον Θεό την ομορφιά να πιάσω κι εκείνος χαμογέλασε και μου έδειξε την Κάσο».


Η παιδική, μνήμη, είναι τόσο δυνατή και ξεκινάει από τόσο νωρίς, που δεν το φαντάζεσαι. 

Μεγάλωσα σε ένα σπίτι με Σμυρνιές γιαγιάδες, που μετά την καταστροφή πήγανε Χίο και Μυτιλήνη αντίστοιχα. Ταυτόχρονα όμως πέρασα τα πρώτα 9 χρόνια της ζωής μου, σε ένα σπίτι που πρωταγωνιστούσε η Κάσος. 
Η αδερφή του πατέρα μου παντρεύτηκε Κασιώτη, τον Μανώλη Πνευματικό και οι γεύσεις, οι μνήμες, οι κουβέντες του για την Κάσο, είναι βαθιά χαραγμένες στη ψυχή μου.  
Η αδερφή του η θεία Ελένη Φραγκούλη, λεπτή και ντελικάτη, αρχόντισσα, περήφανη και τρυφερή, μου μίλαγε ώρες για αυτό τον όμορφο “βράχο”.

Η θεία Ελένη έμενε μόνιμα στην Κάσο, ήρθε από το Πορτ Σάιντ, τη μεγάλη παροικία των Κασιωτών εκεί, στα δεκαοκτώ της χρόνια  έχασε τον άντρα της , καπετάνιο και εφοπλιστή σε ναυάγιο και από τότε  έκλεισε ο οισοφάγος της και δεν ξαναέφαγε ποτέ στερεά τροφή. 

Ο μόνος λόγος που έφευγε από την Κάσο ήταν για να δει τον αγαπημένο της αδερφό, μαζί με τη Βιργινία, που τη φρόντιζε και της έκανε παρέα όλο το χειμώνα στο νησί, έπαιρνε το πλοίο, αψηφούσε το 20ωρο και κατέφθανε στην Αθήνα.

Τότε άρχιζανε οι μυρωδιές, οι ντουρμάες, η σιτάκα, οι μακαρούνες, οι τούρτες, το ροίκιο, οι κουλούρες και τα μοσχοπούγκια, εκείνη κοιτούσε και έδινε οδηγίες, να γίνουν όλα όπως πρέπει, να τυλιχτεί το ντολμαδάκι, τριγωνικά, το πιλάφι να έχει μπόλικη κανέλα, να νομίζεις πως τρως στο Φρυ, στο Αρβανιτοχώρι ή στην Αγιά Μαρίνα. Έφυγε στα 98, με πλήρη διαύγεια και μέχρι τελευταία στιγμή, μίλαγε για την Κάσο.


 Πήγα στο νησί μεγάλη, το 1999, ήταν σαν να είχα μεγαλώσει εκεί, δεν με πείραξε το μακρύ ταξίδι σε -καρέκλα - πήγα μες τον Αύγουστο, με το που είδα τη Μπούκα, άνοιξε η καρδιά μου! Έμεινα στο Φρυ αλλά τη γύρισα όλη, κάθε χωριό και μνήμη κάθε πανηγύρι γεύση και γιορτή!

Με τέτοιες παιδικές αναφορές και μνήμες, ήθελα καιρό να πάω στον Μπακαλόγατο της Φωκίωνος Νέγρη, με αφορμή την εξαιρετική Ρουμελιώτικη πίτα της Ξανθής Μπαξεβάνη, κάθε Πέμπτη, είναι στο μενού, οργανώθηκε παρέα, οινογευστική και “εκδρομή” στον Μπακαλόγατο.

Πήραμε αγκαλιά τα κρασιά μας - έτσι είμαστε εμείς οι πετροβολημένοι του κρασιού-, τα ποτήρια μας, την καλή μας διάθεση και τσουπ στη Φωκίωνος, με τα ξινά να μοσχοβολάνε μια γλυκιά ανοιξιάτικη βραδιά! 



Μας καλοδέχτηκαν ο Γιώργος και η γυναίκα του και το τσιμπούσι άρχισε!

Ο Γιώργος Καντέλης, Κασιώτης μάγειρας, δίνει έμφαση στις Ελληνικές γεύσεις και στα προϊόντα με ονομασία προέλευσης.

Τοπικά υλικά, συνταγές που δεν συναντάς συχνά, καλή εκτέλεση και φιλική διάθεση, σε ένα προσεγμένο χώρο που θυμίζει ελληνική ταβέρνα με πινελιές μπακάλικου.

Ο Γιώργος διατηρεί την παράδοση της Κάσου ζωντανή με τις παραδοσιακές σπεσιαλιτέ της, που κοσμούν το μενού του. Ντολμαδάκια, μακαρούνες με σιτάκα (κρεμώδες τυρί) και κρεμμύδι τσίκνωμα (σωταρισμένο), μεζέδες θαλασσινών, μοσχαράκι κοκκινιστό, Κασιώτικο πιλάφι,  είναι μονάχα λίγες από τις επιλογές σου.  


Μην ξεχάσεις τα γλυκά, πολίτικο μαλέπι, σοκολατόπιτα, πουγκιά, ρώτα όμως γιατί , ανάλογα τη μέρα μέχρι και τούρτες θα βρεις, οι τούρτες είναι Κασιώτικα μυζηθροπητάκια με μπαχαρικά, φίλεμα Πάσχα και γιορτής.

Για μένα το ταξίδι της μνήμης είχε όμορφο και ιδιαίτερο προορισμό!



“Ω βότυρε κασιώτικε, σαν είσαι με το μέλι
τίνος θα σε προσφέρουσι να πει πως δε σε θέλει”

Πληροφορίες : Φωκίωνος Νέγρη 72, Κυψέλη

Τηλ. 210 8216598

Υ.Σ. Πολλά ευχαριστώ στον Κασιώτη, Νίκο Μαστροπαύλο, για την αποτύπωση και φωτογραφία, την ώρα που μυρίζω το κασιώτικο πιλάφι.